Poprawny proces można podzielić na osiem etapów. Dla przykładu przyjmijmy szafę wnękową o szerokości 240 cm, z trzema korpusami, frontami uchylnymi i szufladami wewnętrznymi.
1. Rozpoznanie potrzeb
Najpierw ustala sie, co ma byc przechowywane. Ubrania wiszące potrzebują innej wysokości niz półki na buty czy odkurzacz. Dla plaszczy warto przewidzieć około 150-170 cm światła, dla koszul około 100-110 cm, a dla szuflad ustalić nie tylko szerokość, lecz także wysuw i obciążenie.
2. Pomiar techniczny
Wykonawca zapisuje szerokości w kilku miejscach, wysokość, głębokość, piony, poziomy i przeszkody. Dla szafy 240 cm nie wystarczy pomiar jednej linii. Jeżeli wnęka zwęża się przy suficie do 238,5 cm, projekt musi przewidzieć nadstawkę, blendę lub podział frontów.
3. Projekt i dokumentacja
Wizualizacja pokazuje wygląd, ale produkcja potrzebuje rysunków z wymiarami, listy elementów i specyfikacji. W dokumentacji powinny znaleźć sie m.in. grubość płyty, okleina, kierunek usłojenia, typ plecow, położenie otworów, zawiasy, prowadnice i szczeliny technologiczne.
W systemach parametrycznych, takich jak Corpus od imos albo konfiguratory stosowane przez producentow mebli, zmiana szerokości korpusu może przeliczyc listę formatek i okucia. Nie zwalnia to jednak z kontroli operatora: postprocesor CNC i biblioteka okuć muszą odpowiadać realnej technologii zakladu.
4. Wycena i akceptacja
Oferta powinna rozdzielać materiał, okucia, obróbkę, transport i montaz. Klient zatwierdza nie tylko kwotę, ale tez rysunek, kolor, kierunek usłojenia, rodzaj uchwytów lub krawędzi oraz zakres prac na miejscu.
5. Zamowienie materiałów i produkcja
Po akceptacji zamawia sie płyty, obrzeża, fronty, blaty i okucia. W zakladach korzystajacych z rozkroju nestingowego płyty sa optymalizowane programowo, a elementy otrzymuja etykiety z numerem projektu. Przy produkcji recznej szczegolne znaczenie ma oznaczenie elementów przed wierceniem, aby lewy i prawy bok nie zostaly zamienione.
6. Kontrola przed wydaniem
Przed transportem sprawdza sie zgodność liczby elementów, wymiary, krawędzie, otwory pod zawiasy i kompletację okuć. Dla szuflad warto wykonać próbę montażu, a dla frontów sprawdzić szczeliny. Ten etap pozwala wykryć brak prowadnicy w zakładzie, zamiast na miejscu u klienta.
7. Montaz i regulacja
Montaż zaczyna sie od ustalenia poziomu, nie od zawieszenia pierwszego frontu. Korpusy poziomuje sie na regulowanych nogach lub listwach, laczy ze soba i mocuje do ściany zgodnie z jej rodzajem. Przy plytach g-k trzeba trafic w profil albo zastosowac mocowanie przewidziane dla konkretnego obciazenia. Na końcu reguluje sie zawiasy w trzech kierunkach i sprawdza kolizje drzwi z sąsiednimi elementami.
8. Odbior
Protokół odbioru powinien obejmować stan frontów i blatow, dzialanie szuflad, komplet akcesoriów, zgodność kolorow oraz ewentualne punkty do poprawy. Zdjecia usterek wykonuje sie przed opuszczeniem ekipy, z opisem miejsca i elementu.
Najwazniejsza zasada brzmi: kazda zmiana po akceptacji projektu powinna mieć nową wersje dokumentacji i potwierdzenie wpływu na cenę oraz termin. Ustne zmiany przy montażu sa najczestszym źródłem sporów.
